WATER

2011-11-07T11:30:00.017+02:00

Ελατα στον Υμηττό.

Υπάρχουν έλατα στον Υμηττό. Ενας μικρός πληθυσμός, ίσως όχι αυτοφυής αλλά υγιής, που είναι δυνατόν να επεκταθεί. Ελατα στον Υμηττό (ΙΙ) , αρχίζουν να αναπτύσσονται και να ξεχωρίζουν από την χαμηλή βλάστηση των πρίνων.
Ελατα στον Υμηττό ανάμεσα στους πρίνους(ΙΙΙ)

Κέδροι του Λιβάνου μεγαλώνουν δίπλα στους ιστούς των κεραιών (Ι)

Κέδροι του Λιβάνου δίπλα στους ιστούς των κεραιών (ΙΙ)

Ενας κέδρος της Κύπρου μεγαλώνει ανάμεσα στα χαλέπια πεύκα.

Juniperus Drupacae. Το είδος αυτό φύεται μόνο στον Πάρνωνα και την Συρία και είναι το μεγαλύτερο είδος Αρκευθου. (Juniperus). Η ζωή έχει την δική της δυναμική και εξαπλώνεται, χρησιμοποιώντας ενίοτε, όχι μόνο τα ζώα, τα πουλιά, τα έντομα και τον άνεμο αλλά και τον άνθρωπο... Γιατί όχι;

2008-12-14T00:47:00.014+02:00

ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΕΜΠΡΗΣΜΟΙ ΚΑΙ ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ 6-12-2008

Από όλα τα κείμενα που διάβασα ή τα σχόλια που τυχόν άκουσα, με θέμα τον φόνο του μαθητή στα Εξάρχεια, το κείμενο που ακολουθεί, του Διονύση Γουσέτη, το οποίο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Αυγή" της 13ης Δεκεμβρίου 2008, είναι αυτό που περισσότερο πλησιάζει με την δική μου άποψη, και το θεώρησα ισορροπημένο, χωρίς προκαταλήψεις, και ιστορικά σύνδρομα.

Του άρθρο του Διονύση Γουσέτη:

"Ήταν προφητικό το σημείωμά μου της περασμένης εβδομάδας. Μίλαγε για τις τραγωδίες που επιφυλάσσει στα παιδιά της η κατακερματισμένη καθυστερημένη κοινωνία, που δεν έχει ούτε συνοχή ούτε συνολικό στόχο. Το Σάββατο παίχτηκε στην καρδιά της πρωτεύουσας, αλλά και άλλων μεγάλων πόλεων, η γνωστή τραγωδία. Αστυνομικός που δεν συμπεριφέρθηκε ως όργανο της τάξεως, αλλά ως τσαμπουκαλής, σημάδεψε με το πιστόλι του και σκότωσε 15χρονο παιδί

Μόνο στην Ελλάδα προσλαμβάνονται τέτοια άτομα στην αστυνομία και, πολύ περισσότερο, τους δίνεται όπλο. Αλλά αυτά για μας είναι ψύλλοι στʼ άχερα.

Το παιδί (ή κάποιο παιδί) δεν συμπεριφέρθηκε στους αστυνομικούς όπως απέναντι σε όργανα της τάξεως, αλλά όπως απέναντι σε εχθρούς. Δεν του έμαθε κανείς ότι η αστυνομία είναι απαραίτητη για να κρατάει την τάξη, ότι χωρίς αστυνομία θα χανόταν η στοιχειώδης ασφάλεια. Όλες οι αστυνομίες του κόσμου είναι σκληρές και οι σοσιαλιστικές σκληρότερες. Δεν διατηρείται η τάξη με το μαλακό. Όμως, μόνο σε καθυστερημένες χώρες, όπως η δική μας, η σκληρότητα παίρνει προσωπικό χαρακτήρα.

Το «ξεκαθάρισμα λογαριασμού» η αντιπολίτευση υποκριτικά το βάφτισε αστυνομική καταστολή. Αν επρόκειτο για καταστολή, θα έφερνε μαζί του όλη τη διμοιρία των ΜΑΤ, που βρισκόταν ένα μόλις τετράγωνο μακρύτερα από το σημείο του φόνου.

Ο αρμόδιος υπουργός Εσωτερικών και ο αρχηγός της αστυνομίας υπέβαλαν παραίτηση, αλλά ο πρωθυπουργός δεν τις έκανε δεκτές, δίνοντας εύλογα την εντύπωση ότι οι παραιτήσεις ήταν «επικοινωνιακές». Στη συνέχεια, ο υπουργός δήλωσε ότι η τιμωρία του δράστη θα είναι «παραδειγματική». Καθηγητής της νομικής σχολής αυτός, δεν ξέρει ότι οι ποινές που επιβάλλει η Πολιτεία έχουν όλες τον χαρακτήρα του σωφρονισμού και ότι οι τιμωρίες «προς παραδειγματισμόν» ανήκουν σε παρωχημένους βάρβαρους καιρούς; Προφανώς το ξέρει. Αλλά οσμίστηκε ότι οι «μάζες» θα πάρουν «εκδίκηση» και προσπάθησε να βγει ο ίδιος από το μάτι του επερχόμενου κυκλώνα.

Ο κυκλώνας ήρθε και τα αποτελέσματα ήσαν χειρότερα από τα συνηθισμένα. Θύμιζε τις εξεγέρσεις των παρισινών προαστίων, με μια διαφορά: εκεί επρόκειτο για προάστια και για παιδιά μεταναστών, δηλαδή ενός κατώτερου θεού. Εδώ επρόκειτο για το κέντρο της πρωτεύουσας και για παιδιά, αν κρίνουμε από το θύμα, εύπορων οικογενειών, ο δε κυκλώνας δεν περιορίστηκε στην Αθήνα. Με ένα καταπληκτικό συντονισμό επεκτάθηκε σε όλες σχεδόν τις μεγάλες πόλεις. Έτσι που οι ΗΠΑ, Βρετανία, Ισπανία, Αυστραλία εξέδωσαν -εν μέσω οικονομικής κρίσης- ταξιδιωτικές οδηγίες εναντίον του τουρισμού μας. Επρόκειτο δηλαδή για πραγματική κοινωνική έκρηξη.

Έκρηξη εναντίον τίνος; Έκαψαν τα πάντα, με προτίμηση όμως τράπεζες και πολυτελή αυτοκίνητα. Συνεπώς, οι καταστροφές ήσαν μεν τυφλές, αλλά όχι εντελώς. Έκρυβαν και ιδεολογία. Έκρυβαν οργή -καλύτερα απελπισία- για το βάλτο που ολοένα περισσότερο βυθίζεται η χώρα. Ο βάλτος περιέχει την ατιμωρησία των αστυνομικών, που από παντού καταγγέλλεται. Ωστόσο, περιέχει και ατιμωρησία που αποσιωπάται, αλλά είναι εξ ίσου επικίνδυνη, διότι προκαλεί εθισμό. Αφορά τα δυο εκατομμύρια(!) αυθαίρετα, τα αυτοκίνητα και οι μοτοσικλέτες που κυκλοφορούν προκλητικά στα πεζοδρόμια, τα σκουπίδια που γεμίζουν δρόμους και παραλίες. Τα παιδιά που καίνε κάλπες, που δέρνουν και… χτίζουν καθηγητές, έχουν εθιστεί στην ατιμώρητη ασυδοσία. Γιατί να μην κάψουν και μερικά κτίρια;

Όταν, μαζί με τις καταστροφές, άρχισε η λεηλασία, τα κανάλια τόνιζαν τη συμμετοχή μεταναστών. Να έχουμε κάποιους να ρίξουμε το ανάθεμα. Ωστόσο, οι λεηλασίες είναι το ασφαλέστερο παρακολούθημα κάθε κενού εξουσίας. Το μπλακ άουτ στη Ν. Υόρκη προκάλεσε λεηλασίες. Ο τυφώνας Κατρίνα στη Ν. Ορλεάνη το ίδιο. Όταν οι Αμερικάνοι μπήκαν στη Βαγδάτη, διαλύοντας το κράτος του Σαντάμ, περίμενα με ενδιαφέρον την αντίδραση του πληθυσμού: ευαρέσκεια που γλύτωσε από το δικτάτορα ή δυσαρέσκεια που μπήκαν οι ξένοι; Κανένα από τα δυο δεν συνέβη. Ο πληθυσμός εκμεταλλεύτηκε το κενό εξουσίας για να πλιατσικολογήσει. Δεν τίθεται λοιπόν θέμα μεταναστών. Τίθεται θέμα ανικανότητας της αστυνομίας, δηλαδή της κυβέρνησης, που δημιούργησε το κενό εξουσίας. Τόσης ανικανότητας, ώστε δεν αποκλείεται -στο αδιέξοδο που βρίσκονται- η κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Έσχατο τεκμήριο καθυστέρησης αυτό!

Δε στενοχωρήθηκαν όλοι από αυτό τον κυκλώνα. Ο ηγούμενος Εφραίμ χάρηκε, διότι επιτέλους έφυγε από πρωτοσέλιδο. Χάρηκε και η κυβέρνηση, στην αρχή τουλάχιστον, όταν ήλπιζε στην ανάκτηση της ψήφου των φιλήσυχων πολιτών. Τα κανάλια χάρηκαν επίσης. Απέκτησαν δωρεάν θέαμα, με υψηλή μάλιστα τηλεθέαση. Και παρακαλώ ας μη μου αντιτείνει κανείς ότι αυτή η διαμαρτυρία σημαίνει απελευθέρωση από τη χαύνωση της τηλεόρασης και του καναπέ. Η τυφλή βία είναι απολύτως εναρμονισμένη με τη χαύνωση της τηλεόρασης."

Δεν έχω να προσθέσω τίποτα περισσότερο, απλώς αναρωτιέμαι... Οταν έχει καθιερωθεί το "άβατο των Εξαρχείων" για πολιτικούς και αστυνομικούς, όταν έχουν γίνει τόσες επιθέσεις, προπηλακισμοί, γιαουρτώματα, αλλά και βαρύτατοι τραυματισμοί. Οταν γίνονται επιθέσεις ακόμα και στα συνεργεία που έκαναν δοκιμαστικές γαιωτρήσεις για το σχεδιαζόμενο μετρό-"για να μην αλλάξει ο χαρακτήρας της περιοχής"- και όλα αυτά με την ανοχή της Πολιτείας... Τότε, το πότε θα χυθεί αίμα δεν είναι απλώς θέμα χρόνου;

Η Πολιτεία, η οποία ανεχόταν αυτή την πρωτοφανή για Ευρωπαϊκή πόλη κατάσταση, δεν είναι ο ηθικός αυτουργός του φόνου αλλά και των βανδαλισμών που ακολούθησαν;

Επίσης αναρωτιέμαι:
Είχε συναίσθηση ο αρμόδιος υπερυπουργός πόσο εξόργιζε τον κόσμο -και της γελοιότητος-όταν εδήλωνε ότι η Πολιτεία δεν θα ανεχθεί κ.λ.π. κ.λ.π. και στην διπλανή σκηνή πυρπολούντο τράπεζες, καταστήματα, σπίτια και αυτοκίνητα απλών πολιτών;

Ποιά Πολιτεία δεν θα ανεχθεί! Αυτή, η αναποτελεσματική και παραλυτική πολιτεία, που ανέχεται να καταλαμβάνονται οι πεζόδρομοι και τα πεζοδρόμια από δίκυκλα και αυτοκίνητα; Αυτή των δύο εκατομμυρίων αυθαιρέτων; Αυτή που τα ανέχεται όλα εν ονόματι του "πολιτικού κόστους" και μόνο επίτευγμά της είναι ότι πλουτίζουν οι ασκούντες την εξουσία εντός ελαχίστου χρονικού διαστήματος;

"Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία" εν προκειμένω η δημοκρατία, για να παραφράσουμε λίγο τον ποιητή.

2008-11-10T21:47:00.010+02:00

Πλοία που με ταξίδεψαν...

"Κωστάκης Τόγιας"

"Άνδρος"

Ανδρος και Κωστάκης Τόγιας...Τα πλοία της παιδικής μου ηλικίας, που μας πήγαιναν με την μητέρα μου και τον αδελφό μου στην Ζάκυνθο προσεισμικά και λίγο μετά μέχρι το 1956, για... τρίμηνες διακοπές. Ήταν ναυπήγησης του 1908 και 1911.

Σάλπαραν από Πειραιά το απόγευμα, περνούσαν τον Ισθμό νύχτα, και έφταναν στην Ζάκυνθο το επόμενο πρωί. Μετά συνέχιζαν για την Κεφαλλονιά

"Μιμίκα Λ." και "Κonprinsesse Ingrid"

Είναι το ίδιο πλοίο. Πριν αγορασθεί από τον Λάτση ήταν Δανικό ναυπήγησης 1949.
Έκανα τα πρώτα μου επαγγελματικά ταξίδια για Κω, Κάλυμνο, Λέρο αρχές της δεκαετίας του '70.

Κάποτε από Κάλυμνο νομίζω, είχα αγοράσει αρκετά μπουκάλια whisky και …ομπρέλλες, πολύ πάνω από το όριο που επιτρεπόταν. Στο τελωνείο, γιατί υπήρχε τελωνείο μεταξύ Δωδεκανήσων και υπόλοιπης Ελλάδας, παρακάλεσα μια κοπέλλα, που περίμενε κοντά μου να περάσει για λογαριασμό μου, μερικά μπουκάλια για να μην φορολογηθώ. Την είδα πάλι στο πλοίο μετά την αναχώρηση και μου επέστρεψε τα μπουκάλια που της είχα δόσει. Μιλήσαμε λίγο και την ψιλοφλέρταρα αλλά πολύ διακριτικά γιατί δεν ήθελα να κάνω κατάχρηση της καλοσύνης και της εξυπερέτησής της! Το βράδυ πήγα για ύπνο στην –ατομική μου- καμπίνα, μάλλον άπρακτος αλλά ξαφνικά άκουσα “a knock at the door…” Ακολούθησε μια υπέροχη νύχτα, που κράτησε μέχρι τον Πειραιά...

Blue Star Ferry Ithaki...

Το πλοίο που με πήγε στις τελευταίες μου διακοπές στην Σύρο... Εχουν αλλάξει τα πράγματα. Τα πλοία μεγάλωσαν αλλά ο χρόνος διακοπών σμικρύνθηκε!

2007-07-05T20:04:00.001+03:00

Τα έλατα της Πάρνηθας μετά την πυρκαϊά.

Δάσος Κεφαλληνιακής ελάτης.

Τα έλατα της Πάρνηθας ήδη ζούσαν σε οριακή περιοχή διότι σε τόσο χαμηλό υψόμετρο και γεωγραφικό πλάτος οι συνθήκες για αυτά ήταν οριακές. Δεν είναι τυχαίο που η Πεντέλη και ο Υμηττός, τα οποία είναι λίγο χαμηλότερα βουνά στην ίδια περιοχή, δεν έχουν έλατα. Το έλατο φύεται σε πάνω από 800 μέτρα υψόμετρο καί όσο κατεβαίνουμε νοτιότερα το όριο αυτό αυξάνεται.Επίσης το έλατο για να αναπτυχθεί κάτω από αυτές τις συνθήκες, που περιλαμβάνουν ζεστά καλοκαίρια απαιτεί σκιά. Για τον λόγο αυτό, σε γυμνά και καμμένα μέρη, προτιμούν σε αναδασώσεις το ψυχρόβιο μαύρο πεύκο, (pinus nigra) διότι κάτω από τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο τα σκιόφιλα έλατα δεν αναπτύσσονται. Αυτή είναι η δυσκολία με τα ψυχρόβια έλατα. Οτι πρέπει πρώτα να αναπτυχθεί το δάσος και μετά, στην σκιά του ήδη ανεπτυγμένου δάσους, να αρχίσουν να αναπτύσσονται τα έλατα. Γι’ αυτό η καταστροφή του ελατοδάσους είναι πολύ μεγαλύτερη ζημιά από την καταστροφή ενός πευκοδάσους. Αλλωστε και η φύση το έχει προβλέψει αυτό γι’ αυτό στο ελατόδασος δεν σχηματίζεται το «πούσι» από τις πευκοβελόνες.Βάσει των προηγουμένων, φοβάμαι ότι στην θέση του καμμένου ελατοδάσους της Παρνηθας, θα δούμε τώρα πευκόδασος, το οποίο όμως είναι πολύ πιο ευάλωτο στις φωτιές.

Ερυθρελάτη

Το νοτιότερο μέρος στην Ελλάδα, που μπορεί να αναπτυχθεί το έλατο είναι τα βουνά της Πελοποννήσου και το νοτιότερο όρος είναι ο Ταϋγετος. Στην Κρήτη δεν υπάρχουν έλατα. Αυτά που μοιάζουν με έλατα είναι άγρια και αυτοφυή κυπαρίσσια. Στην Ελλάδα υπάρχουν το είδος Κεφαλληνιακή ελάτη, (όπως αυτό της Παρνηθας), που φύεται από Πελοπόννησο μέχρι την Ορθυ προς Βορράν, και η κτενοειδής ελάτη ή ερυθρελάτη (picea abies), η οποία φύεται από την Ροδόπη και βοριότερα. Μεταξύ της Ροδόπης και της Ορθυς φύεται μια διασταύρωση (υβρίδιο) των δύο προαναφερθέντων. Το δάσος του Καρά Ντερέ (Μαύρο Ρέμμα Τουρκ.) στην Δράμα, είναι το νοτιότερο μέρος που εμφανίζεται η Ερυθρελάτη. Από εκεί εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη.

2007-06-28T23:07:00.000+03:00

ZAΚΥΝΘΟΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2007

Η πέργκολα στην Ζάκυνθο.

Ιβίσκος (Hibiscus) κόκκινος στην Ζακυνθο.

Ιβίσκος (Hibiscus) λευκός στην Ζακυνθο.

2007-06-25T15:19:00.000+03:00

ΑΘΗΝΑ (Χαλάνδρι και Ιλίσσια) Ανοιξη 2007.

Ορχιδέες σε διαμέρισμα στην Αθήνα. (Χαλάνδρι)

Κρίνοι. (Ιλίσσια)... και όχι Ηλύσια (πεδία)!

Γαρδένιες (Ιλίσσια)

Μια γαρδένια που μόλις έχει ανοίξει! (Ιλίσσια)

2007-06-22T08:59:00.000+03:00

Η ΦΩΛΙΑ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥ... (Η του κούκου... ενίοτε...)

No comments...

A fatal Venetian lady...

Two ladies... The first in front of the light and the other stays in shadow, mysterious...

...One more lady with a red rose, at the corner with cds.

2007-06-10T21:49:00.002+03:00

"ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ!"

Πριν αρκετά χρόνια, όταν πρωθυπουργός της γειτονικής και φίλης χώρας Aλβ. ήταν ο ίδιος που είναι και σήμερα, και την χώρα του επισκέφθηκε ο πρωθυπουργός της Τρκ, (τότε ο Ντεμιρέλ), είδαμε έκπληκτοι στην τηλεόραση κατά την διάρκεια της τελετής υποδοχής, τον φιλοξενούντα πρωθυπουργό να σκύβει να φιλήσει το χέρι του φιλοξενούμενου.

Ακόμα και ο Ντεμιρέλ δεν μπόρεσε να κρύψει την έκπληξή του.
Σήμερα που υποδέχεται τον πρόεδρο των Η.Π. τηρουμένων των αναλογιών, τι πρέπει να φιλήσει;

Επειδή τα ποσά είναι ανάλογα, μήπως πρέπει να εφαρμόσουμε την απλή μέθοδο των τριών για να λύσουμε το πρόβλημα;

2007-06-01T08:44:00.000+03:00

This one is for Amalia…

"Every patient has the right to being respected and maintaining his dignity."(Greek law, article 47, L.2071/1992)

"Quacks should be the exception, you guys, not the norm…" (Amalia Kalyvinou , 1977-2007)

Since the age of 8, Amalia Kalyvinou started having pains. Despite her numerous visits to doctors and several admissions to hospitals, no-one managed to diagnose her in time with the benign neurinoma of her lower extremity, which was the actual diagnosis at that point.
17 years later, Amalia was told that the neurinoma had transformed by then into a malignant tumour.
Amalia passed away on Friday, May the 25th, 2007. She was just 30 years old.Before dying, she managed to document her experience and share it with us in her blog http://fakellaki.blogspot.com/.

2007-05-06T19:51:00.001+03:00

ΤΑΞΙΔΙ... ΕΦΙΑΛΤΗΣ! ..."The ship of the fools"

Το καράβι ταξιδεύει...
Οι επιβάτες διασκεδάζουν αμέριμνοι στο σαλόνι και το κατάστρωμα.
Δεν υποψιάζονται όμως ότι το μεγαλύτερο μέρος του πληρώματος έχει κατεβεί στις άδειες καμπίνες των επιβατών και "ξαφρίζει" τα πορτοφόλια και τα χρηματοκιβώτια.
Ο καπετάνιος απουσιάζει από την γέφυρα επίσης...
Αλλοι λένε ότι συμμετέχει μαζί με το πλήρωμα στο πλιάτσικο και άλλοι ότι απλώς κοιμάται...
Το καράβι ταξιδεύει, σε επικίνδυνα ρεύματα, ακυβέρνητο!.
Οι επιβάτες συνεχίζουν να διασκεδάζουν... Η ένταση της μουσικής , όλο και δυναμώνει...

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ (Διονυσίου Σολωμού)

Εις την ώρα, που σκιασμένος,
Και παράξενα ντυμένος,
Βγαίνει ο κλεφτης για να κλέψει,
Κι' ο φονιάς για να φονέψει,
Σ' άλλους τόπους εννοώ
Κλεψιές, φόνους, κι' όχι εδώ,
Είδα εν' όνειρο μουρλό.

2007-04-24T17:04:00.000+02:00

ΠΕΝΘΗΜΕΡΕΣ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΕΚΔΡΟΜΕΣ...

Κάθε χρόνο οι γονείς εξαναγκάζονται, εκόντες-άκοντες, να χρηματοδοτούν τις πενθήμερες εκδρομές των τέκνων τους, όσων είναι τελειόφοιτοι μαθητές λυκείου.

Συνοδοί κάποιοι καθηγητές, συνήθως χωρίς κύρος και δικαιοδοσίες και ίσως χωρίς συναίσθηση των μεγάλων ευθυνών που επωμίζονται ή, για να το πούμε διαφορετικά, με μεγάλη εμπιστοσύνη στην καλή τους τύχη.

Οι εκδρομές μόνο εκπαιδευτικές δεν είναι. Θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν μάλλον ως «εκτονωτικές»!

...Εκτός αν θεωρούμε εκπαίδευση την ακατάσχετη κατανάλωση αλκοόλ, και την πίεση επί των πλέον αδύνατων και διαφορετικών συμμαθητών και συμμαθητριών, με το πιο ακραίο και βάρβαρο bulling...

Αυτή την φορά, σαν να μην έφταναν οι συνήθεις βιασμοί (κάτω από την επίδραση χημικών ουσιών ή χωρίς) και βαρβαρότητες, είχαμε και θάνατο μαθητού!

(Ας αφήσουμε το γνωστό δυστύχημα με τις δεκάδες νεκρών μαθητών στο πέταλο του Μαλλιακού)

Αναρωτήθηκα γιατί συνεχίζεται αυτή η χυδαιότητα, αλλά μόνο προς στιγμή... Πολύ σύντομα κατάλαβα: Ο τζίρος των πενθήμερων ξεπερνά τα 50 εκατομμύρια Ευρώ! Κερδισμένοι οι ξενοδόχοι, διότι γεμίζουν τα ξενοδοχεία κατά την διάρκεια της νεκρής τουριστικής περιόδου μεταξύ Πάσχα και Καλοκαιριού και πάρα πολλά τουριστικά γραφεία.

Και οι νεκροί έφηβοι; Οι βιασμοί; Οι χυδαιότητες και βαρβαρότητες;

«Είναι πολλά τα λεφτά Αρη...»

Ακουσα λίγο ραδιόφωνο μέσα στο αυτοκίνητο... Θα ερευνηθούν οι συνθήκες... Θα εξετασθούν τυχόν ευθύνες των συνοδών καθηγητών...

Κατά τα λοιπά όλα ωραία και καλά!

Κανέναν λαλίστατο παραθυρόβιο δεν άκουσα -η δεν έτυχε να ακούσω- να ζητάει να αλλάξει κάτι, ίσως και να πρέπει να καταργηθούν οι πενθήμερες, διότι κάθε άλλο παρά εκπαιδευτικές εκδρομές είναι και έχουν καταντήσει μιά δοκίμασία στην χυδαιότητα και την κραιπάλη, των μαθητών, των δασκάλων και εμμέσως και των γονέων.

Δεν έχω αντίρρηση βεβαίως στα κέρδη των τουριστικών επιχειρήσεων με την προϋπόθεση ότι προσφέρουν τουριστικές υπηρεσίες και όχι στέγη για κραιπάλη ανεπίβλεπτων ανηλίκων,προκειμένου να καλύψουν εισπρακτικά μια νεκρή τουριστική περίοδο. Διότι περί αυτού πρόκειται... Εχει βρεθεί η φόρμουλα να επιδοτούν οι γονείς των τελειοφοίτων την περίοδο χαμηλών εισπράξεων των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων! Τουλάχιστον να επέστρεφαν τα παιδιά τους σώα και να μην είχαμε δράματα κάθε χρόνο...

Είναι πολλά τα λεφτά και γλυκειά η εξουσία!
Γιατί να τα διακινδυνεύσουμε δημιουργώντας δυσαρέσκειες...
.......
«Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!»

Από τους «Μοιραίους» του Κώστα Βάρναλη.

2007-04-08T06:22:00.000+02:00

ΠΑΣΧΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΣΧΑ, ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ.

Χθες μετά την Ανάσταση ήμουν καλεσμένος σε μια φιλική παρέα.

Kάποιος, μάλλον αφελώς, είχε την φαεινή ιδέα να ανοίξουμε την τηλεόραση για να πάρουμε ...Πασχαλινή ατμόσφαιρα. Εκεί, στην Κρατική Τηλεόραση, είδα ένα –κατά την άποψή μου- απίστευτης βαρβαρότητας, δήθεν Ελληνικό γλέντι, όπου παρουσία πολιτικών προσώπων, της Κυβέρνησης και της Αντιπολίτευσης, γνωστός "ηθοποιός" , (δέν έχω την τιμή να γνωρίζω το όνομά του, αλλά όταν μου το ανέφεραν κάτι σαν αθερίνα μου θύμιζε), ήρθε με το τσιγάρο στο στόμα, στο κέντρο της σκηνής με ύφος «πολλά βαρύ»-που δεν του πήγαινε καθόλου- κρατώντας μία στίβα πιάτα, με το αριστερό χέρι, άρχισε να τα χτυπάει και να τα σπάει όλα μαζί με ένα άλλο πιάτο που κρατούσε στο δεξί.

Η τραγουδίστρια και μαζί σχεδόν όλες οι παριστάμενες κυρίες, λίκνιζαν τα οπίσθιά τους, υπό τους ήχους αμανέδων, και χτυπούσαν παλαμάκια ρυθμικά με σηκωμένα τα χέρια!

Το ίδιο έκαναν και οι άνδρες συνδαιτυμόνες, με μόνη διαφορά ότι λίκνιζαν περισσότερον, αντί των οπισθίων, τα υπερχειλίζοντα στομάχια τους!

Οι πολιτικοί εκπρόσωποι, της Κυβέρνησης και της Αντιπολίτευσης, εν αγαστή συμπνοία και πρωτοφανή ομοψυχία, χειροκροτούσαν και αυτοί.

Πάσχα των Ελλήνων Πάσχα...

Αυτόν τον πολιτισμό προάγει η κρατική τηλεόραση, την οποία πληρώνουμε υποχρεωτικά μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ!

Η στραβός είναι ο γυαλός η στραβά αρμενίζουμε...

Η μήπως εγώ κάνω λάθος;

Υπάρχει η μόνιμη επωδός, ότι "αυτά ζητάει ο λαός"!

Με αυτά και με τα άλλα όμως ο λαός "τραβάει την... κατηφόρα" αντί της ανηφόρας του γνωστού ποιήματος και με αυτά που τον ταϊζουν θα κατεβαίνει όλο και περισσότερο!

Για την κουλτούρα αυτού του έρημου λαού ενδιαφέρεται κανείς;

Φωνή βοώντος εν τη ερήμω...

Κάποιος είχε μιλήσει για "ένα απέραντο φρενοκομείο..."

"Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους αυτούς,
ένας επέθαινε από αηδία...
Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,
θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία."

Από την "Πρέβεζα" του Κώστα Καρυωτάκη.